হৃদয়ৰ জোনাক
দুখৰ ধুমুহাত বিধস্ত মোৰ সপোন
অমানিশাৰ এন্ধাৰে ঢাকি ৰখা পৃথিৱী
এতিয়া মুক্ত
দেখিছো ওপৰত সৌখন আকাশ
আকাশত নিৰ্মল জোন
পৃথিৱী মুখখনিত জোনাক
জোনাকৰ অনাবিল মৰম
দুচকুত ৰঙীন স্বপ্ন ।
হৃদয়ত আশাৰ পাপৰি
এতিয়া হৃদয়ত জোনাক নামিছে
জোনাক !
মুঠি মুঠি জোনাক
হৃদয়ত জোনাক।
কবিঃ দেউজান মিলি, মাজুলী
