ৰংবং তেৰাং দেৱৰ জীৱনী
ৰংবং তেৰাং এজন বিশিষ্ট অসমীয়া সাহিত্যিক, সমাজকৰ্মী আৰু পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী ব্যক্তিত্ব, যাৰ সাহিত্যৰাজিৰ দ্বাৰা অসমীয়া আৰু কাৰ্বি সাহিত্যৰ সমৃদ্ধি ঘটিছে। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৭ চনৰ ১৩ জানুৱাৰীত কাৰ্বি আংলং জিলাৰ লুম্বুংদিংপি গাঁৱত (বৰ্তমান বকলিয়াঘাটৰ ওচৰত)। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল ৰূপসিং তেৰাং আৰু মাতৃৰ নাম বা-ইক তেৰাং। তেওঁৰ জীৱন আৰু সাহিত্যকৰ্মই অসমৰ পাহাৰ আৰু সমভূমিৰ মাজত সেতুবন্ধনৰ কাম কৰিছে।
শিক্ষা আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ৰংবং তেৰাঙে প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল কাকী লালুং গাঁও প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত। পিছত তেওঁ নগাঁও জিলাৰ লঙ্কা লোকেল ব’ৰ্ড স্কূলত নাম ভৰ্তি কৰে আৰু তাৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰি লঙ্কা হাইস্কূলত পঢ়ে। ১৯৫৭ চনত তেওঁ লঙ্কা হাইস্কূলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পিছত তেওঁ নগাঁও কলেজত নাম ভৰ্তি কৰে আৰু ১৯৬২ চনত অসমীয়া বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। উল্লেখযোগ্য যে তেওঁ নগাঁও কলেজৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথম ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ভিতৰত আছিল। ১৯৬৬ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ গুৱাহাটী ৰেডিঅ’ ষ্টেচনৰ শিল্পী হিচাপেও স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।
কৰ্মজীৱন
ৰংবং তেৰাঙে তেওঁৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল শিক্ষকতাৰ জৰিয়তে। স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভৰ পিছত তেওঁ লঙ্কা হাইস্কূলত শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে। পিছত তেওঁ কাকী হাইস্কূল, দিফু বালিকা বিদ্যালয়ত সহকাৰী শিক্ষক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ দিফু চৰকাৰী মহাবিদ্যালয়ত অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে আৰু ২০০০ চনৰ ১ এপ্ৰিলৰ পৰা অধ্যক্ষৰ দায়িত্ব পালন কৰে। ২০০২ চনৰ ৩০ নৱেম্বৰত তেওঁ এই মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হিচাপেও দুটা কাৰ্যকালৰ বাবে সেৱা আগবঢ়াইছে।
সাহিত্যিক অৱদান
ৰংবং তেৰাংৰ সাহিত্যিক যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছিল স্কূলীয়া জীৱনৰ পৰাই। সপ্তম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ ‘গুৰি পৰুৱা’ নামৰ হাতেৰে লিখা আলোচনীত প্ৰৱন্ধ লিখি সাহিত্যৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম মুদ্ৰিত ৰচনা আছিল ‘প্ৰেতাত্মা’ নামৰ এটি গল্প, যিটো কাৰ্বি আংলংৰ এখন জলপ্ৰপাতক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচিত। তেওঁ অসমীয়া আৰু কাৰ্বি ভাষাত সমানে সাহিত্য সৃষ্টি কৰিছে।
**উল্লেখযোগ্য ৰচনা**
– **অসমীয়া সাহিত্য**:
– *ৰংমিলিৰ হাঁহি* (১৯৮১): তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস, যাৰ বাবে তেওঁ ১৯৮২ চনত বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা বঁটা আৰু ১৯৮৩ চনত অসম প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা লাভ কৰে। এই উপন্যাসখন হিন্দী ভাষালৈ ‘ৰংমিলি কি মুস্কান’ নামেৰে অনুবাদ হৈছিল।
– *ক্ৰান্তিকালৰ অশ্ৰু*: অসম আন্দোলনৰ পটভূমিত ৰচিত এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰচনা।
– *নীলা অৰ্কিড*, *স্মৃতিৰ পাপৰি*, *যাক হেৰুৱা পাখি*, *কাৰ্বি সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ অভিমুখী* আদি।
কাৰ্বি সাহিত্য
– *কাৰ্বি লামকুৰ* (১৯৬৭): তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ।
– *বন ফৰিঙৰ গীত* (১৯৯০): গল্প সংকলন।
– *কাৰ্বি লামতাচাম* (১৯৭৪): কাৰ্বি-ইংৰাজী-অসমীয়া অভিধান, য’ত কাৰ্বি ভাষাৰ ব্যাকৰণৰো সংক্ষিপ্ত বিবৰণ আছে।
– *মহাত্মা গান্ধী*: কাৰ্বি ভাষালৈ অনূদিত গ্ৰন্থ।
– কাৰ্বি প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা, কাৰ্বি-অসমীয়া অভিধান, কাৰ্বি গণনাৰ গ্ৰন্থ আদি।
তেওঁৰ সাহিত্যত কাৰ্বি সমাজৰ জীৱনধাৰা, সংস্কৃতি, প্ৰকৃতিৰ সৈতে সম্পৰ্ক আৰু সমাজৰ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰতিফলন দেখা যায়। তেওঁ প্ৰথম ব্যক্তি যিয়ে তেওঁৰ গীতৰ মাধ্যমত ‘কাৰ্বি আংলং’ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
**বঁটা আৰু স্বীকৃতি**
– **পদ্মশ্ৰী** (১৯৮৯): সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা এই সন্মান লাভ।
– **বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা বঁটা** (১৯৮২) আৰু **অসম প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা** (১৯৮৩): *ৰংমিলিৰ হাঁহি*ৰ বাবে।
– **লুম্মেৰ দাই বঁটা** (২০১৯): অসম সাহিত্য সভাৰ পৰা।
– **প্ৰতিদিন এচিভাৰ লাইফটাইম এচিভমেণ্ট এৱাৰ্ড** (২০২১): প্ৰতিদিন গ্ৰুপৰ পৰা।
– **কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় ডি.লিট.** (২০২২)।
– **অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা** (২০০৮): উইলিয়ামচন মেগৰ এডুকেচন ট্ৰাষ্টৰ পৰা।
– বাছুদেৱ জালান বঁটা, পঞ্চপুৰুষ মাধৱদেৱ বঁটা আদি।
অন্যান্য অৱদান
ৰংবং তেৰাং এজন সাংস্কৃতিক আৰু ক্ৰীড়াপ্ৰেমী ব্যক্তি আছিল। তেওঁ ফুটবল, ভলীবল, বেডমিণ্টনৰ খেলুৱৈ আছিল আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে ভলীবল খেলিছিল। তেওঁ অসমীয়া ভাষাক উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ সংযোগী ভাষা হিচাপে প্ৰচাৰ কৰিছিল আৰু এই ভাষাৰ উত্থানৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ মাধ্যমত কাম কৰিছিল। তেওঁৰ মতে, “যিমান দিন ব্ৰহ্মপুত্ৰ অসমৰ মাজেৰে বৈ যাব, সিমান দিন অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্য জীয়াই থাকিব।”
ব্যক্তিগত জীৱন
ৰংবং তেৰাং এজন নম্ৰ, সৌম্য আৰু সাংস্কৃতিক মনৰ ব্যক্তি। তেওঁৰ সাহিত্যই পাহাৰ আৰু সমভূমিৰ মানুহৰ মাজত ঐক্যৰ বাৰ্তা বহন কৰিছে। ২০২৪ চনত তেওঁ গুৰুতৰ অসুস্থতাৰ বাবে দিফু মেডিকেল কলেজ হাস্পতালৰ নিবিড় চিকিৎসা কক্ষত ভৰ্তি হৈছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ পাঠক আৰু সাহিত্যপ্ৰেমীৰ মাজত চিন্তাৰ সৃষ্টি হৈছিল।
উপসংহাৰ
ৰংবং তেৰাংৰ সাহিত্য আৰু সামাজিক অৱদানে অসমীয়া আৰু কাৰ্বি সাহিত্যৰ জগতখনক এক নতুন মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছে। তেওঁৰ ৰচনাত কাৰ্বি সমাজৰ জীৱন, সংস্কৃতি আৰু প্ৰকৃতিৰ সৈতে মানুষৰ সম্পৰ্কৰ সুন্দৰ চিত্ৰ ফুটি উঠিছে। তেওঁৰ জীৱন আৰু কৰ্মই অসমৰ সাহিত্যিক আৰু সাংস্কৃতিক ইতিহাসত এক অমৰ ছাপ এৰি গৈছে।
